Δευτέρα 30 Μαΐου 2011

Η αβάσταχτη μοναξιά του Θόδωρα


Ο νεοέλληνας είναι τόσο πεινασμένος, που όταν μυριστεί φαί πέφτει με τα μούτρα. Σε ένα φεγγάρι, μακρύ όπως αυτά της Σιβηρίας,  που η πείνα έχει βαρέσει κόκκινο, τα ψωμάκια του Θόδωρα φαντάζουνε ακαταμάχητα.  Αυτός είναι και ο κυριότερος λόγος που έχουμε πέσει όλοι σαν λυσσασμένοι να τον φάμε. Φάγαμε κι εμείς Θόδωρα αλλά δεν σκάσαμε πεινάμε ακόμα.


Η ιστορική έκφραση του κατά τα αλλά αντιπαθέστατου ευτραφούς κυρίου, έχει αγγίξει τον μέσο Έλληνα Βασίλη καΐλα, που ζει στο μεροκάματο και στην ανεργία, φορώντας diesel τζινάκι και pollo μπλουζάκι. Που με σηκωμένο το γιακά πίνει το φραπεδάκι του και λιάζει την κοιλίτσα του με τα λεφτά του μπαμπά του, που δεν τα έφαγε μαζί με τον Θόδωρα,  αλλά με  τον τίμιο ιδρώτα του καταφέρνει να συντηρεί τον τριαντάχρονο γιο του που σπούδασε  ότι και άλλοι 100 χιλιάδες συνομήλικοι του με στόχο να γίνει δημόσιος υπάλληλος κλαίγοντας στον δημοσιογράφο του star πως δεν υπάρχουνε δουλειές, αλλά και να υπήρχαν με τις μειώσεις των μισθών θα πεινούσε.

Και θα συμφωνήσω με τον αριστερό φραπεδοπνίχτη με το pollo και θα συναινέσω κι εγώ στο εύγλωττο σύνθημα «άντε γαμήσου πάγκαλε» . Όχι γιατί δεν φάγαμε, φάγαμε και μάλιστα τουλάχιστον όσα κι αυτοί αλλά αυτοί είναι τριακόσιοι κι εμείς δέκα εκατομμύρια. Μαθηματικά να το δεις το δικό μας είναι αμελητέο. Ίδιο να μοιράζονται τρακόσοι άνθρωποι την πίτα, ίδιο δέκα εκατομμύρια ; Βλέποντας την κοιλιά του Θοδωρή προφανώς και νοιώθουμε αδικημένοι.

Η απεχθέστατη ατάκα του Θόδωρα (που αν ήξερε τι θα ακολουθήσει, θα έκοβε τη γλώσσα του και με το κρέας της θα τάιζε καμιά δεκαριά ελληνόπουλα) άγγιξε την χορδή του αέναα αδικημένου μέσου ελληναρά. Πως είναι δυνατόν να μη θυμώσει ο απόγονος του Σωκράτη όταν   τον λεν συν – ανήθικο συν – καταχραστή; Αυτός με το κούτελο καθαρό έκανε τη γύρα του έξω απ τα πολιτικά γραφεία για να βολέψει την κόρη του στη εφορία. Πώς να μην εξοργιστεί ο απόγονος του Αρχιμήδη όταν με μπέσα και φιλότιμο έπαιζε μπεγλέρι πίσω από το γκισέ του ΙΚΑ και στις 30 του μηνός τσιμπούσε το τριχίλιαρο; Πώς να μην ξεχυθεί στους δρόμους ο απόγονος του Αριστοτέλη αφού με ήθος έστελνε την φορολογική δήλωση του φαρμακείου του με ετήσιο εισόδημα 4000 ευρώ. πως να μην επαναστατήσει ο απόγονος του Περικλή όταν ίδρυε την μια επιχείρηση πίσω απ την άλλη τσιμπούσε την επιδότηση και έπαιρνε BMW; Πώς να μην αφρίζει ο απόγονος του Ιπποκράτη όταν ανδρεία τσιμπούσε τα φακελάκια απ τον ετοιμοθάνατο, αγόραζε τα χανσαπλάστ με 300 ευρώ το ένα και τσιμπούσε και τον πεντοχίλιαρο μισθό στο τέλος κάθε μήνα; Πώς να μην αφηνιάσει τέλος ο απόγονος του καραγκιόζη , που με μυαλό ελπίδα και συναίσθημα ψηφίζει εδώ και τόσα χρόνια τους ίδιους ρήτορες και βγαίνει στον δρόμο να πανηγυρίσει τη νίκη τους;

Πάλι καλά που έχουμε και τους δημοσιογράφους και τους πολιτικά σκεπτόμενους χιουμορίστες να βάζουν κάτι κωθώνια σαν τον Teo στη θέση του. Οι ευλογημένοι αυτοί άνθρωποι που ο θεός να τους έχει καλά, καταδικάσανε αμέσως την απεχθή σκέψη του και αφού ΚΑΤΑΦΕΡΑΝ να βγάλουν χαβαλέ από την αναφορά του πάγκαλου στο ποιος έχει φάει περισσότερο (αυτά είναι μυαλά παναγία μου! ), αγνοώντας ακόμα και την έννοια του λαϊκισμού, αυτοί οι νηστικοί βιοπαλαιστές της γειτονιάς δεν μπορούσαν να πιστέψουν καν τι ακούστηκε απ το στόμα του βελζεβούλ. Ήταν καθήκον λοιπόν και υποχρέωση τους να οδηγήσουν τον κόσμο όχι στο να σκεφτεί τις ευθύνες του στο σημερινό χάλι αφού άλλωστε τέτοιες δεν υφίστανται, αλλά να στοχοποιήσουνε στοχαστικά τον στόχο. Εύγε ιππότες της μακρόστενης τραπέζης!

Η Ελλάδα Θοδωρή ποτέ δεν πεθαίνει όσο και να προσπαθείς να μας εξοργίσεις εμείς γνωρίζουμε ότι είμαστε άψογοι κι εσύ θα έπρεπε να γνωρίζεις πως τις αλήθειες και  τις μαλακιές τις λέμε στον καναπέ μας και όχι στην τηλεόραση. Ρούφα τα αυγά και τα γιαούρτια σου τώρα, λούσου την οργή αυτών που τόλμησες να υπονοήσεις ότι δεν ήταν άψογοι και καλή σύνταξη σου εύχομαι.

Το αυτονόητο  είναι τέτοιο, γι αυτούς που μπορούν να το καταλάβουν .

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου