Πολιτικό κόστος..

Ο μόνος λόγος που συνεχίζω ακόμα να γράφω καμιά μπούρδα που και που

είναι πως δεν έχω ακόμα πειστεί εντελώς πως δεν απευθύνομαι ανθρώπους σε αλλά σε πιθήκους. Το να εξηγήσεις κάτι σε έναν πίθηκο είναι πρακτικά αδύνατο. Το να εξηγήσεις κάτι σύνθετο σε έναν άνθρωπο είναι πιθανό αν γνωρίζει τους όρους και τις έννοιες τις οποίες ακούει.

Σήμερα θα προσπαθήσω να εξηγήσω όχι τι συνέβη χθες και έχει κάνει τους έλληνες να κρυφοπανηγυρίζουν γιατί προφανώς αν πανηγυρίζουν είναι αδύνατο να κατανοήσουν τι συμβαίνει . Απλά θα προσπαθήσω να εξηγήσω τι σημαίνει η έκφραση πολιτικό κόστος. Που τόσο πολύ χαιρόμαστε όλοι για το γεγονός ότι δεν θα  υπολογίσει (και δεν θα το υπολογίσει) ο κύριος παπαδήμος.

Πολιτικό κόστος φίλε μισθωτέ των 600 κι 700 ευρώ που βγαίνεις στις πορείες και φωνάζεις δέρνεσαι και καις (εν μέρη δικαίως) επειδή σου είναι αδύνατο να επιβιώσεις με τα χρήματα που βγάζεις ή τουλάχιστο να διατηρήσεις το επίπεδο ζωής που είχες, είναι ο φόβος που έχουν οι πολιτικοί καριέρας πριν πάρουν οποιαδήποτε απόφαση που θα σε πηδήξει, ότι δεν θα τους ξαναψηφίσεις και δεν θα επανεκλεγούν.

Πρακτικά τι σημαίνει όμως το να υπολογίζεις το πολιτικό κόστος;

 Έστω ότι σαν πρωθυπουργός εξαναγκάζεσαι εκ των συνθηκών να απολύσεις 30000 δημοσίους υπαλλήλους.  Είναι δεδομένο πως αν το κάνεις, αυτοί οι 30000 άνθρωποι, το σόι τους , οι φίλοι και οι γνωστοί τους δεν πρόκειται να σε ξαναψηφίσουν. Αν λοιπόν η δουλεία σου είναι να είσαι πολιτικός το να κάνεις κάτι τέτοιο είναι σαν να βάζεις φωτιά στο γραφείο του αφεντικού σου , πράμα που σημαίνει στην καλύτερη περίπτωση απόλυση και μια ζωή ανεργίας.

Πριν λοιπόν πάρει κάποιος επαγγελματίας πολιτικός που προφανώς και υπολογίζει το πολιτικό κόστος μια τέτοια απόφαση ψάχνει λυσσαλέα να βρει κάθε διαφορετική εναλλακτική λύση, έτσι ώστε να αποφύγει να πάρει μια απόφαση που μαθηματικά βέβαια θα τον οδηγήσει στην ανεργία για το υπόλοιπο της ζωής του.

Αν κάποιος δεν το υπολογίζει, απλά ακολουθεί την πιο σύντομη και σίγουρη οδό για να επιτύχει το στόχο του και απλά τους απολύει  αδιαφορώντας για το αν αύριο θα έχει δουλειά.

Όταν μιλάμε για αποφάσεις που θα ορίζουν τη δική σου ζωή και τη δική σου καθημερινότητα λοιπόν, ποιον θα προτιμούσες να έχεις ως πρωθυπουργό; Η απάντηση δική σου, μπορείς να το σκεφτείς η μπορείς να ξεψειρίσεις την πλάτη του διπλανού σου.

Δεν σε κατηγορώ όμως που πανηγυρίζεις. Ακούς κάθε μέρα ανθρώπους να μιλάνε και να λένε πως πρέπει να εφαρμοστούν χθες τα σκληρά μετρά (που δεν απέχει και πολύ απ την πραγματικότητα) και κατηγορούν την πρώην κυβέρνηση ότι δεν τα έκανε όλα πράξη στον χρόνο που έπρεπε.

Την ίδια στιγμή εσύ είσαι στο δρόμο και διαδηλώνεις για τα μέτρα που πρόλαβαν κα πήραν.

Με αυτούς τους ανθρώπους που συνεχίζεις να βλέπεις φανατικά και να πιστεύεις πως σε εκφράζουν, έχεις όντως ένα κοινό. Τον κοινό εχθρό. Εσύ από την μεριά σου τον θεωρείς εχθρό επειδή σε μετέτρεψε από κυμπάρη σε ζήτουλα κι αυτοί επειδή δεν σε έκανε όσο ζήτουλα θα ήθελαν να σε κάνει τα αφεντικά τους.

Για να κλείσω και αυτή τη μπούρδα λοιπόν αγαπητέ μου πιθηκάνθρωπε, πρέπει να τονίσω πως αυτά που λέω δεν τα λέω επειδή πιστεύω πως υπάρχει κάποιος καλύτερος δρόμος απ αυτόν που σερνόταν μέχρι χθες η προηγούμενη κυβέρνηση ή απ αυτόν που θα τρέξει τώρα η καινούρια. Τα λέω για να καταλάβεις πως ο Λουκάς δεν θα είναι φίλος σου, η πολιτική του δεν θα σου αρέσει, τα καρτάλια που τον στηρίζουν δεν τον στηρίζουν για το καλό σου και πως στο τέλος τέλος πάλι εσύ θα την πιεις. Με λίγα λόγια αυτό που προσπαθώ να σου πω είναι πως αυτή η αλλαγή που στηρίζεις δεν θα είναι για το καλό σου και πως ο κακός δεν ήταν αυτός που έφυγε αλλά αυτοί που μένουν και στηρίζονται στην ανικανότητα σου να δεις τι συμβαίνει γύρω σου.