Review..

Αυτές οι εκλογές θα είναι οι πιο ιδεολογικά ενεργές της τελευταίας 20αετιας. Ο κόσμος έχει να διαλέξει ανάμεσα σε 8 κόμματα τα οποία διεκδικούν την είσοδο τους στη βουλή με την ασφάλεια πως δεν θα υπάρξει αυτοδύναμη κυβέρνηση αφού το δίλημμα Πασοκ – ΝΔ ή ακυβερνησία και χάος επιβεβαιώθηκε και κατέρρευσε στις προηγούμενες εκλογές.

Μπορεί η συντριπτική πλειοψηφία των ελλήνων να θέλουν κυβέρνηση μετά τις 17, μα είναι βέβαιοι πως δεν θα προκύψει αυτοδυναμία πράγμα που σημαίνει πως ο λόγος ύπαρξης της έκφρασης συσπείρωση των ψηφοφόρων παύει να ισχύει.

Πλέον γύρω απ το πρώην Πασοκ που εξέφραζε την κυβερνητική αριστερά στις εποχές της συσπείρωσης έχουν θεριέψει ο Σύριζα και η Δημ.αρ. ενώ γύρω απ τη ΝΔ έχει φυτρώσει ο Καμένος κι ο  Τζήμερος

Η αριστερά και η δεξιά λοιπόν απέκτησαν περισσότερες κοινοβουλευτικές αποχρώσεις και αφού δεν απειλείται η μια ή η άλλη «ομάδα» από το δίλημμα αν δεν ψηφίσω αυτόν θα βγει ο άλλος που καλώς ή κακώς ίσχυε μέχρι σήμερα, ο κόσμος θα ψηφίσει σύμφωνα με τα θέματα που τον απασχολούν περισσότερο και με την ιδεολογία που τον εκφράζει περισσότερο.

 Τα κόμματα που θα πάρουν τις περισσότερες ψήφους από ανθρώπους που έχουν το μυαλό τους στο οικονομικό αύριο της χώρας θα είναι ο Κουβέλης από τα αριστερά και ο Τζήμερος από τα δεξιά. Με λίγα λόγια οι άνθρωποι που βολεύονται ακόμα και με την σημερινή κατάσταση της χώρας αλλά δεν τους αρέσει και δεν μπορούν να ανεχτούν άλλο τη διαφθορά του δικομματισμού θα ρίξουν λίγο πιο αριστερά και πολύ πιο άφθαρτα απ το Πασοκ και λίγο πιο κεντρώα και πολύ πιο άφθαρτα από τη ΝΔ.

Η εθνικιστική δεξιά της ΝΔ και η σοσιαλιστική αριστερά του Πασοκ θα μετακομίσει στον Καμένο και στο Σύριζα αντίστοιχα. Με λίγα λόγια οι φαν του νομάρχη της καρδιάς τους ,του καρατζαφερη και των λοιπών καμερολατρικών λαϊκίστικων εθνικιστικών καρνάβαλων της Ελλάδας φαίνονται να οδηγούνται στην αγκαλιά του καμένου, ενώ οι αντάρτες των 00’ς οι σπουδαγμένοι φωστήρες με τις τσέπες του  δημόσιου υπαλλήλου πασοκου μπαμπά, που σήμερα δεν βρίσκουν δουλειά που να αξιοποιεί τα τεράστια ταλέντα τους και για να πνίξουν τον πόνο τους ρουφάνε φραπεδάρες στην παραλιακή θα ψηφίσουν Σύριζα.

 Ενώ το ποσοστό του Καμένου θεωρώ πως θα είναι στην συντριπτική του πλειοψηφία από την προαναφερθείσα μάζα, για το Σύριζα θα υπάρχει και ένα (μεγάλο) ποσοστό ανθρώπων που βλέπουν πως βγαίνει  πρώτο στην αριστερή όχθη του χειμάρρου και θα το καβαλήσουν για να μη βγουν οι άλλοι.

Όσον αφορά τώρα το Πασοκ και τη Νδ , το μεν πασοκ θα πάρει τους ψήφους των 60+ ανθρώπων που βλέπουν τη φωτογραφία του Ανδρέα και παθαίνουν ονείρωξη καθώς και τους υπαλλήλους των χιλιάδων πολιτικών γραφείων που ζουν ρουφώντας το βυζί της παρηκμασμένης «αριστεράς» που εκφράζει το πασοκ. Η δε Νδ θα πάρει τους δικούς της υπαλλήλους, τους βολεμένους της παρούσας κατάστασης, καθώς και τη συντριπτική πλειοψηφία των ανθρώπων που θα προτιμούσαν να τους βγάλουν τα μάτια απ’ το να δουν αριστερή κυβέρνηση.

Μπορεί ο δικομματισμός με τα πρόσωπα και τις σταθερές που τον ξέραμε στην Ελλάδα να έχει καταρρεύσει, μα βλέπουμε πως σταδιακά οδηγούμαστε ξανά σ’ αυτόν, με τη μόνη διαφορά πως  τη θέση του Πασοκ έχει πάρει ο Σύριζα.

Μπορεί διαχρονικά να κράξαμε όλοι μας την «παντοκρατορία» των Πασοκ Νδ, αλλά είναι η μόνη ρεαλιστική έκφραση της δημοκρατίας και σίγουρα δεν είναι μόνο ελληνικό φαινόμενο. Με λίγα λόγια ο δικομματισμός που κατέρρευσε και ξαναγεννιέται από τις στάχτες του δεν είναι τίποτα άλλο από τον αιώνιο διχασμό μεταξύ αριστερών και δεξιών που παρατηρείται σε όλες τις σύγχρονες δημοκρατικές κοινωνίες.

Κατά τη γνώμη μου, είναι θεμιτός, υγιής και κομμάτι της ανθρώπινης φύσης, καθώς πηγάζει από το κοινωνικό στάτους του κάθε ανθρώπου, την καταγωγή του, την μόρφωση του και κυρίως από το προσωπικό του συμφέρον. Δεν είναι τυχαίο πως όταν το Πασοκ μετά από πολλά μικρά και αργά βήματα προς τα δεξιά κατέληξε να είναι ουσιαστικά το ίδιο κόμμα με τη Νδ, η κατεξοχήν αριστερή του βάση το έφτυσε και μετακόμισε σε Σύριζα ή Δημ.αρ..  Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η Β’ Αθήνας που ουσιαστικά αποτελεί τη μισή Ελλάδα και το 85% των αριστερών ψηφοφόρων.

 Με δυο λόγια δεν πέθανε η αριστερά ως κυβερνητική προοπτική αλλά το Πασοκ ως εκφραστής της, ακριβώς επειδή έπαψε να είναι αριστερά.

Σκόπιμα δεν αναφέρθηκα καθόλου στο ΚΚΕ καθώς δεν κατάλαβα ποτέ γιατί μπορεί κάποιος να ψηφίζει ένα κόμμα που  εκφράζει ένα πολίτευμα στο οποίο δεν ψηφίζεις .

Για την Χρυσή αυγή και αυτούς που την ψήφισαν, δεν μπορώ να πω κάτι, καθώς μου είναι αδύνατο να αναλύσω την διαδρομή της σκέψης κάποιου εγκεφαλικά νεκρού ανθρωποειδούς.

Αυτά. Καλό βόλι!